Stół - biurko klasycyzujące

fornirowane brzozą i mahoniem; 79 x 160 x 69 (gł. blatu 60 cm);
Polska, 3 ćw. XX wieku (lata 70?).
Stół-biurko z wąskim zbliżonym do prostokąta i łukowatym blatem, pod którym pięć wąskich szufladek (po dwie na bokach i jedna pośrodku), wparte na dwóch walcowatych podporach umieszczonych na okrągłych dwustopniowych platformach. Całość fornirowana, na oskrzynieniu okleiny ułożone kontrastowo w pasy, na blacie i oskrzynieniu, intarsjowane żyłki, tworzące geometryczne pola i dzielące okleiny, w narożach blatu dodatkowo rozety.
Luksusowy stół do pracy o nowoczesnym kształcie i dekoracji. Widać w nim głębokie inspiracje klasycyzmem oraz stylem art déco. Uproszczona, czysta forma o jasnych podziałach i uzupełniającej je takiejż tektonicznej dekoracji, fornirowanej i intarsjowanej, dała efekt twardy, ale indywidualny. Widać starą i dobrą szkołę stolarstwa polskiego. Zdecydowanie nie jest to mebel, który był wykonywany seryjnie, a na prywatne zlecenie, zamówienie. Wobec braku analogii mebel jest trudny do datowania, na pewno powstał w 3 ćw. XX w., prawdopodobnie w latach 70. Spora powierzchnia blatu, dzięki stosunkowo niewielkiej, jak na biurko szerokości oraz ujęciu jej w łuk, daje możliwość jednoczesnej pracy z dużą liczbą dokumentów, map lub wykorzystanie mebla do prezentacji. W stanie do powierzchownej
konserwacji.